به نام خدای شکوفه ها....

اینبار از دور دست ها  آمده ام، به امید مهر

تا دست در دست هم بیابیم خنده را ، مهر را

،اندیشه را، خرد را وعشق را....

 دوستان خوبم سلام:

  و باز هم آمدم تا سپاس گویم شروع آغازی دیگر را...

-وتبریک، این شروع را....

یعنی  آغاز 1387....

کاش اینگونه بیاموزیم که چگونه می توان شاد کرد

زندگی را با شادی  زندگانی  دیگران:  بیاموزیم که

بودنمان چون آبی باشد   برای  کویر تشنه ی  زخم

 خورده ی روح و جسم دیگری،     بیاییم باور کنیم

بهار کویر را، اگر مشتی آب به او هدیه دهیم.

یاد بگیریم که چگونه می توان بی انتظار پاداش،

 لبخند را به دیگری هدیه داد .

آغاز حیات درخت کوچک همسایه را بهانه ای کنیم

 تا  آغاز    کنیم  شروع  داستان ها و حکایت های

زندگی کوچک دنیا را.

و حال آمدم از میان خط خطی های خودکار قرمز

و کاغذهای سفید وکاهی، تا باز با ا نگشتان خسته

و این  دکمه های  کیبورد شکسته ، مرهمی بسازم

برای کودک قصه و آن را ضماد کنم بر زخم های

کهنه اش، شاید فردا آن کودک مرهمی باشد بر این

 دل شکسته....