به قول سید مهدی  " بامداد اولین یکشنبه پائیز۸۸ همتون بخیر"

مطمئنا نوشته های ما توی این وبگاه ها بی ربط با احوالاتمون نیست. یکی شاده شاد می نویسه. یکی غمگینه غمگین می نویسه. یکی عاشقه عشقولانه می نویسه. یکی عذاب وجدان داره یکی نداره یکی گرفتاره یکی فکرش مشغوله یکی.... خلاصه هرکسی یه جوری مینویسه دیگه....

اما بعضی ها اونقدر پر هستن یا حرف دارن که بهترین راه رو سکوت میبینن.....

حالا... این چیزایی که نوشتم شاید ربطی به چیزایی که میخوام بنویسم نداشته باشه اما فقط خواستم نوشته باشم.

منم امشب حالم یه جورایی بود که اومدم سراغ فروغ عزیز و از آلبوم اسیر فروغ می نویسم.

رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت
راهی بجز گریز برایم نمانده بود
این عشق آتشین پر از درد بی امید
در وادی گناه و جنونم کشانده بود

روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش
در دامن سکوت به تلخی گریستم
نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها
دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم

اهواز-مهر ماه ۱۳۳۳